Trailen voor de Grizzly 100k

Op 28 oktober organiseert Bearsports voor de eerste keer een 100km wedstrijd, de Grizzly 100k. In samenwerking met Raidlight Nederland werken we toe naar de Bear Trail. 

Team Raidlight Nederland atleet Ronnie Duinkerken zal tips geven voor het Trailen. 

Ronnie Duinkerken, bijnaam Poldertrailer. Drentse Rotterdammer. Motto: sterker door strijd. Woont samen met Janna. Wordt blij van bergen. Zelfbenoemd ultraloper, koffieverslaafde, bierkenner en muziekliefhebber.

 

 

 

 

 

 

Tip 1: Heel veel molshopen maken een Alp
Tja, we wonen nu eenmaal in het dichtbevolkte en platste land van Europa. Dat betekent dat specifiek trainen voor het serieuzere trail gebeuren in de bergen of zelfs de Limburgse heuvels een behoorlijke uitdaging is. Ik geef het direct toe, het is ook best lastig trainen als de hoogste molshoop in je omgeving enkele tientallen meters hoog is. Maar toch, waar een wil is, is een weg.
De kracht zit hem in de herhaling, als je tien keer heen en weer over een molshoop van 30 meter hoog gaat heb je al 600 hoogtemeters te pakken. 16 of 17 keer heen en weer is een echte verticale kilometer. Maak zo’n training klein en overzichtelijk: doe bijvoorbeeld vier series van vier keer heen en weer. Na iedere vier "heenenweertjes" neem je twee minuten pauze. Dan klinkt het ineens als een makkie toch?
Die molshopen vind je trouwens bijna overal: duinen, stuwwallen, dijken, een oude vuilstort, bruggen en gebouwen. Op de website www.ahn.nl vind je de hoogtekaart van Nederland en kun je zien hoe hoog jouw lokale molshoop is.

Tip 2 Het grootste zwijn wint!

Eerlijk is eerlijk, de titel van deze tweede tip heb ik niet helemaal zelfverzonnen, maar is een uitspraak van een goede trailvriend van me. Zelf verzonnen of niet, deze uitspraak is wel helemaal waar. Het grootste zwijn wint. Een belangrijke reden waarom trailers de finish bij lange races niet halen zijn maag- en darmproblemen, oftewel kotsen en spuitpoep. Erg onsmakelijk allemaal, maar het mooie is dat het voorkomen van dit soort ellende tot op bepaalde hoogte te trainen is.
Waarmee we bij de titel van deze tweede tip komen. Het grootste zwijn is de trailloper die kan blijven eten (en drinken) tijdens een lange race zonder dat ‘ie last krijgt van zijn maag en darmen. En de trailer die kan blijven eten en drinken blijft zich langer fit voelen, kan daarom langer door blijven lopem en wint uiteindelijk de race. OK, OK er spelen nog meer factoren mee, maar jullie snappen vast wel wat ik bedoel.
Je lichaam kan iets van 60-90 gram aan koolhydraten opnemen per uur. Om je een idee te geven: dat is ongeveer een blikje cola. Daarover gesproken, cola is een godendrank, ik loop er hele ultra’s op. Het werkt zeker niet voor iedereen (burps), en de meeste mensen kunnen het wellicht beter houden bij gels (iets van 2 a 3 per uur) of wat fruit (op twee bananen kun je ook weer een uur vooruit). Er zijn ook lopers die zweren bij hartig eten, vooral als ze wat langer onderweg zijn. Worst, kaas, pasta of een soepie, alles gaat erin.
En al dat gevreet en gezuip is dus iets wat je kunt trainen. Test je eet- en drinkregime tijdens een lange duurloop, het liefst als je op wedstrijdtempo loopt. Zorg er ook voor dat je ongeveer weet wat er bij de verversingsposten aan eten en drinken wordt aangeboden. Laat de gorgonzola liggen als je dit niet eerder hebt geprobeerd, tenzij je wel van een gokje houdt of een ijzeren maag hebt. Maak voor je race een eet- en drinkschema en neem je voor je aan dit schema te houden.
Dit is vooral belangrijk als je van plan bent om de Grizzly 100 te gaan lopen, omdat veel mensen gedurende een ultrarace wat apathisch worden en daardoor geen zin meer hebben in eten en drinken.

Kortom: benader een race als een enorm lopend buffet met af en toe wat heuveltjes waar je overheen moet klauteren.

Tip 3: "Pakezel"

Ik sta regelmatig aan de start van trailevenementen en verbaas me dan over hoeveel overbodige zooi sommige trailers met zich meeslepen. Afgelopen weekend liep ik een trail in Noord-Frankrijk en ik zag daar een loper met een 20L Olmo rugzak lopen. Ik weet niet wat de beste man allemaal bij zich had, maar het zag eruit alsof hij van plan was om heeeeel lang over de 54km te gaan doen. Maar dan ook, echt heeeeel lang. Ook bij korte trails zie je altijd wel lopers aan de start staan met enorme rugzakken en nbijna et zo vaak zie je dat ze ook nog eens 1.5L aan water meeslepen. Diezelfde lopers lopen vervolgens wel met vederlichte carbon poles, omdat ‘die zo lekker licht zijn’. Vaak is er dan geen woestijn of serieuze berg te zien trouwens.

Ergens gaat er hier iets mis. Het argument ‘better safe than sorry’ is wat mij betreft een argument van luie en/of onzekere mensen. Mijn tip: denk goed na over wat je mee moet nemen onderweg. Bij een lange trail is er vaak een verplichte lijst van materialen die je mee moet nemen. Een hooflapmje, een bekertje, een telefoon, een regenjas, een dekentje, dat soort gedoe. Goed, daar heb je wat ruimte voor nodig, maar tot pak hem beet 100 mijl kun je met een slim pakplan een heel eind komen met een rugzak van 8L of 12L. Ook als je een middle of the pack trailer bent.
En waarom zou je voor een tochtje van 15km over de Veluwe hemelsnaam überhaupt een rugzak meenemen? Mijn sponsor vindt het prima hoor, die verkoopt graag rugzakjes, maar voor een tocht van 15km heeft niemand een rugzak nodig. Echt niet. Ook jij niet. Denk goed na over wat je tegen denkt te komen onderweg, maak een eet- en drinkplan en stop je rugzak niet ondoordacht vol met te veel kleding, eten of te veel drinken. Andersom gaat deze regel net zo goed op, als het vies weer lijkt te worden, stop dan een regenjack in je rugzak, ook als het geen verplicht item is.
Kortom: denk na en word geen pakezel!

Tip 4: Get lost!

Get lost!
Herken je dit? De behoefte om om de zoveel kilometer even op je horloge of telefoon te kijken? Hoe hard ga ik? Even je hartslag checken. Hoeveel hoogtemeters heb ik al gemaakt? Er komt een Whatsappje binnen. Of erger nog, je stopt af en toe zelfs om FB te checken of een Instagram foto te plaatsen? Als je dit herkent moet je vooral verder lezen. Als je dit niet herkent kan het toch geen kwaad om ook even verder te lezen.
Veel van ons zijn sinds een paar jaar bijna 24 uur online. Iedere training wordt vastgelegd en alles wordt gedeeld. Mea culpa, ik doe daar zelf volop aan mee. Maar toch probeer ik met enige regelmaat op pad te gaan zonder dat ik van alles vastleg. Gewoon lopen om te lopen, geen klokkie, geen telefoon, geen hartslagband, niks van dat alles.
Het thuislaten van mijn duurbetaalde GPS horloge vond ik best een dingetje, maar uiteindelijk was het bijna een bevrijding. Het lopen zonder horloge om mijn pols zorgt ervoor dat ik veel meer geniet van het lopen zelf en ook beter in staat ben om mijn hoofd leeg te maken. Er zijn mensen die hier volledige cursussen voor aanbieden, maar het is helemaal niet nodig om daar je vakantiegeld aan uit te geven. Het is namelijk zo simpel: unplug & go.
Het zijn de tochten waar ik lekker kan dwalen, zonder plan, zonder doel. Ik ga zover als ik wil en ontdek vaak nieuwe paadjes, zelfs dichtbij huis. Eenmaal klaar met zo’n training voel ik me vaak opgewekter en frisser (mentaal dan he) dan voordat ik op pad ging. Kortom: get lost!